و جنبش بطبع آنگاه « 1 » بود - كه جسم آن جايگاه نخواهد ، جايگاه « 2 » ديگر خواهد ، و آرامش بطبع آنگاه بود - كه جسم آن جايگاه « 3 » خواهد . و جنبش بقسر آنگاه بود « 4 » - كه جسم از آن سو نخواهد « 5 » ، - و سوى ديگر خواهد ؛ و آرامش بقسر آنگاه بود - كه جسم آن جايگاه نخواهد « 6 » ، جاى ديگر خواهد « 7 » ؛ چنان كه كسى بستم سنگ را « 8 » برسو بدارد ، يا بستم هوا را اندر آب بدارد ، و خلا يك گونه بود - و اندر وى « 9 » هيچ اختلاف نبود ، پس جايگاهى اولاتر از جايگاهى نبود « 10 » ، و ايستادن - عالم اندرين حدّ كه ايستاده است ، اولاتر نبود از ايستادن وى بحدّى « 11 » ديگر ، الّا باتّفاق ، و كار اتّفاقى - دائم نبود ، و آنگاه باتّفاق بود - كه سببى عرضى « 12 » افتد ، چنان كه گذشته « 13 » است : و اين سؤال بر ما

--> ( 1 ) آنگاه بطبع - د ، - آنكه بطبع - ن . ( 2 ) بخواهد جايگاهى - ه ، - نخواهد جايگاهى - آ - ق - ل . ( 3 ) جايگاه را - د - ن - م - ك . ( 4 ) بى : كه جسم آن جايگاه الخ - ه . ( 5 ) از آن نخواهد - ه ، - آن سو نخواهد - د ، از آن سو بخواهد - ن . ( 6 ) بخواهد - ن . ( 7 ) نخواهد - آ - ه - د . ( 8 ) بى : را - آ - د - ن . ( 9 ) بى . ى - ه . ( 10 ) اولاتر بود - ن . ( 11 ) بى : ى - د - ن . ( 12 ) عرض - ن . ( 13 ) گزشته - د .