قرآنى را كاتبان متصرف و نساخ غير امين در متن رساله ، در مواردى كه به گمان خود با مطلب مناسب و مربوط يافته‌اند ، افزوده‌اند . با اين حال به كلى نمىتوان منكر انتساب رساله حاضر بشيخ رئيس شد ، زيرا دليلى كه مؤيد انتساب آن بشيخ است ، وجود شباهت و قرابت كامل بين مطالب اين رساله و مباحثى كه ابن سينا در كتب معتبر و مفصل خود مانند شفا « 1 » و نجات « 2 » و اشارات راجع به كيفيت خلقت و حقيقت موجودات به تفصيل بيان نموده است ، مىباشد ، در حقيقت ميتوان گفت كه شيخ رئيس عقايدى را كه در كتب مزبور به تفصيل تشريح و بيان كرده ، درين رساله بطور ايجاز و اختصار ، به نحوى كه ساده و روشن و در خور فهم عامه باشد به فارسى برشته تحرير در آورده است . از طرف ديگر وجود يك نسخهء قديمى از همين رساله كه تاريخ كتابت آن 603 هجرى قمرى يعنى 175 سال پس از وفات شيخ است ، نشان ميدهد كه اين رساله ظاهرا پيش از قرن هفتم تأليف شده و چون اصولا در هيچ يك از نسخ خطى كه بدست مصحح رسيده ، رسالهء حاضر به كسى ديگر نسبت داده نشده است ، ناچار بايد ازين حيث نيز آن را از آثار فارسى ابن سينا بشمار آورد . نگارنده اميدوار است چنانچه ارباب فضل و دانش درين باب اطلاعات بيشترى يا ديگرى داشته باشند ، اين جانب را از راه لطف آگاه و سپاسگزار فرمايند .

--> ( 1 ) - ابن سينا ، شفا ، جلد 2 ، المقالة العاشرة ، الفعل الرابع . ( 2 ) - ابن سينا ، نجاة ، صفحهء 448 - 477 .