نفى بطلان و شباهت قائل خواهد بود عقلا كه آفرينش از چهار امر خالى نيست : يا جلب منفعت براى خود صانع يا جلب منفعت براى مخلوق يا دفع ضرر از صانع * و يا دفع ضرر از مخلوق سه امر عقلا وجوبش محال و يك امر عقلا عدمش محال به نظر مىرسد اگر صانع مخلوق را براى جلب منفعت خود خلق مىكرد لازم بود كه مخلوق غنى و خالق فقير باشد اين امر عقلا غلط است اگر جلب منفعت براى مخلوق نبود لازم بود كه فياض بخيل بوده و اين نقص است از صانع پس وجوبش لازم است اگر دفع ضرر بر خود و بر مخلوق بود ايجاب عدم جزا بر طاعت كه عقلا غلط است به نظر مىرسيد پس از بيان اين مدعى هر عالمى عارف شود كه صانع خالى از رضا و سخط و حب و بغض نخواهد بود و اين موقوف است به دو امر يكى معرف و ديگر معرف موتمن بعبارة ديگر چون صانع خلقت را براى جلب منفعت مخلوق نموده است و خلق را بر آداب حسنه و اخلاق شريفه كه منفعت عائد خود مخلوق ميگردد استوار مىخواهد پس كاشفى لازم است كه محبوب صانع را امر و مبغوض او را نهى كند پس