احمد على بابائى
91
منتخب نهج البلاغه ( فارسى )
بدگمانى در شك نشوى ز ان كه امين باد همى * از حق نرسد ببدگمانان كرمى در شك به امين بود از انصاف بدور * اطراف گمان به جستجو باش دمى ليس من العدل القضاء ( إلخ ) انصاف نباشد به آنكه مورد اعتماد است بدگمان بودن ، چون بد - گمانى به كسى كه امين باشد گناه و دور از وجدان خواهد بود و بدان كه امين را آن مقدار گناه و خطا نباشد كه در شك بودن و به او بد گمان شدن ، زيرا اگر خطايش بزرگ و غير قابل عفو بود هرگز امين نمى شد و مورد اعتماد قرار نمى گرفت ، نيز بر كسى كه نزد عدهاى از خلايق و خودت امين شد بدگمان مباش زيرا گناه نموده و خود را در غيبت نزديك ساختهاى همانا بايد در اطراف شك و ترديد خويش جويا شوى تا به اصل واقعه و يا ترديد و بدگمانى خويش پى ببرى و مؤمن و پرهيزگار بيهوده به كسى بدگمان نگشته بلكه در اطراف گمان خويش به جستجو بوده و لا ينحل نخواهد ماند گمان او بر امين و آن كسى كه مورد اعتماد است . پس : با ديده شك و بدگمانى به آنهايى كه امين باشند منگر كه از خداوند به بدگمانان كرمى نرسد و دور از انصاف است و عذابى در پى آن كه امين را دل شكست و بر او شك برد ، و نيز بهتر آن است كه در اطراف گمان خويش كاوش نمود .