احمد على بابائى
80
منتخب نهج البلاغه ( فارسى )
زياده اندوختن از بهر چه كس كيسه زر دوختهاى * آيند و خورند ، ز آنچه اندوختهاى تو از چه فراهم كنى و زان نخورى * يك عده فقير عهد خود سوختهاى يا ابن آدم ما كسبت فوق فوقك ( إلخ ) تو اى پسر آدم بدان كه آنچه را از روزى خويش زياده بدست آورده و اندوختهاى ، پس براى ديگران و آيندگان بامانت نگه داشته و خزانهدار آن باشى كه به آيندگان خواهى سپرد اگر چه بر طمع و ميل تو نباشد ، نيز بيچارگانى كه در مدت حيات تو زندگى مى كردهاند از خود به آنها خيرى نرساندهاى بلكه حق ديگران را نيز بعللى كه شايد سرمايه اندوخته تو چندين نفر را به كار مى گماشت و چند خانواده را سير ميكرد و چرخ زندگيشان را مى چرخانيد تو فراهم آورده و بدون اين كه از آن استفادهاى ببرى به آيندگان خود خواهى سپرد و بدانكه جمع نمودن و قناعت كردن خوب است تا جايى كه بر فرزندان خود راحتى بخشى و آنانرا از تنگدستى برهانى نه آن حدى كه فرزندان چنان خورند كه ندانند چگونه جمع آورى گشته است . پس : كيسهاى كه بهر جمع آورى و خسيسى دوختهاى بر آيندگان است و فراهم نمودن و نخوردن تو ظلمى است كه بهمزمانيهاى خويش نمودهاى چنان كه امكان سود رسانيدن تو بكاسب و كارگر و يا از اندوخته بيش از حد تو چند خانواده براحتى زندگى نموده و از آن برخوردار مى شدند .