پاكدلى آن كس كه اطاعت ز خداوند نمود * بايد كلك و ستم زدايد ز وجود چون مزد ستم گرى روا نيست دهد * در راه خدا كه بر گناهش افزود لا طاعة المخلوق فى معصية الخالق ( إلخ ) سزاوار نيست اطاعت و پيروى ز جايى كه نافرمانى از خدا در آن باشد ، زيرا بنده بودن و سپاس حق بجاى آوردن بايد همه از پاكى و بى آلايشى بوده نه آنكه به زور و ستم گرفته شود و خمس و زكات آن را پرداخته و بر خويش حلال داند و يا جايى را كه بدوز و كلك بدست آورده شده نيمش را به خدا تقديم داشته و وقف مسجد سازد كه دور از انصاف بوده و عبادت بى جاست و مورد قبول حق نيابد بلكه بر گناه خود نيز افزوده باشد كه از خشم الهى و آتش دوزخ در امان نخواهد بود و تو اى مؤمن بكوش كه آنچه را از راه حلال بدست آوردى با آن زندگى نموده و از آن استفاده نمايى كه بهتر است از صد سال بعبادت نشستن و شكر و حمد خداى متعال را گفتن . پس : آنان كه اطاعت از خداوند نمايند ، بايد از كلك و ستم گرى و ريا بيرون آمده و خويش را از راه پليدى و فساد برى گردانند و سودى را كه از راه ستم گرى بدست آمده در راه خداوند دادن روا نباشد كه ثوابى نبرده بلكه بر گناه خويش نيز بيافزايد و موجب خشم الهى گردد .