احمد على بابائى

67

منتخب نهج البلاغه ( فارسى )

دور انديشى كوتاهى مكن كه نادمى در پيش است * خوش باد هر آن كسى كه دورانديش است آينده مكن تباه و اندك بنگر * فردائى كه هر چه آيدت از خويش است ثمرة التفريط الندامة ( إلخ ) نتيجه و ثمره كوتاهى نمودن پشيمانى و ندامت است و دور انديشى راهى درست و راه پيروزى بوده و نمايانگر فرداى روشن خواهد بود چون كسانى كه كوتاهى كنند باز مى مانند از هدف و بر قافله پيروزى هرگز نخواهند رسيد ، و چنان پشيمان گردند كه حتى شك ندامت شان خشك نخواهد شد و بلعكس كسانى كه دورانديش هستند پس به آينده مى نگرند و فكر فرداى خويش خواهد بود و درستى در كارشان پديد مى آيد و گره از مشگل آنها گشاده مى گردد چون باراى و خرد و ديده عقل نگريسته‌اند روزهاى آينده و بعد خويش را و هرگز تباه نگردند و هميشه و در همه حال پيروز مى شوند زيرا عاقبت انديشى يعنى پيروزى . پس : كوتاهى نمودن پيش گرفتن راه ندامت و پشيمانى مى باشد و خوش به حال كسانى كه دور انديشى نمايند و به آينده نظر مى افكنند كه اگر آسودگى و با سختى به بينند خويش موجب و باعث گشتند كه آسودگى و پيروزى نصيب دورانديش بوده و سختى و ناكامى و ندامت نصيب آنكه كوتاهى در زندگى اش نموده و هميشه بخواب غفلت بوده است