احمد على بابائى
29
منتخب نهج البلاغه ( فارسى )
بخشش درخواست نشد گر كرمى بنمائى * از اجر دو چندان و را دارائى بخشش چه اگر طلب شود هم نيكست * ناخواسته گر كرم كنى آقائى السخاء ما كان ابتداء ( إلخ ) بخشش آنست كه بيدرخواست باشد بدان معنى كه از او در - خواست نگشته و كسى طلب كرم ننمايد و خود نيكوكار با راى و انديشه خردمندانه و پارسائى خود درك نمايد كه كسى را احتياجى است و خواهان كرم چنين شخصى نزد خداى اجرى به سزا دارد و مؤمن واقعى بوده و خداوند بزرگ تبارك و تعالى او را رحمت كند ، چنان كه امكان دارد از روى درخواست بخشش شده و خواهان را شرمندگى پديد آيد در اين مواقع نيز جاى سرزنش نيست و باز نزد خداى بزرگ مقامى شايسته بخشنده باشد نه به آن حد كه بدون درخواست از او كرمى صورت گرفته است و نيكوكاران واقعى كسانى باشند كه بخشش نمايند بدون آنكه از آنها درخواستى شده باشد ( البته در جايى كه خواهان از درخواست نمودن شرمنده مى گردد ) . پس : بخشندگى و كرم تو اگر كه بدرخواست و طلب نباشد ، پاداش دهنده را كه خداى بزرگ و صاحب كرم است بر تو كمى نگرداند اجرش را در روز جزا ، و بخشش تو اگر نيز از راه درخواست باشد باز نكو افتد و سزاوار اجر الهى و عفو از گناه البته نه به آن حدى كه بيدرخواست كرم نمودهاى .