احمد على بابائى
27
منتخب نهج البلاغه ( فارسى )
دنيا طلبى ماراست جهان بظاهرش نرم و لطيف * پنهان بودش ز هر چه در جوف كثيف هرگز نخورد فريب آن مرد عفيف * آگه بود از نهان دنياى ظريف مثل الدنيا كمثل الحية لين « إلخ » حكايت دنيا چون حكايت مار باشد كه نرم است اگر دست بر آن كشى و نشان دهنده ظاهر اوست ، چنان كه در اندرونش زهريست بس كشنده كه نشانه طينت او باشد و نادانان فريب خورند و بر ظاهر نگرند و چنان به طرف آن مى روند و خواهان لطافت و زيباييهاى دنيا گشتهاند چنان كه دانا و خردمند همانا بپايان آن مى نگرد و از آن دورى مى جويد و فريب ظاهر زيبا و لطيف آن را نخورد كه ميداند در طينت آن چيست نيز اى مؤمن تو خواهان مباش جهانى را كه فنا سازد ترا و اگر خواهان لطافت و زيبائى آن شدى نادانى و از عواقب خوفناك آن بى خبرى و چون دورى جستى از مكر شيطان رستهاى و خدايت رحمت كند و همانا ايمان تو راسخ بوده و آلوده در خطاى گمراهى نگشتهاى و خواهان نبودى دو روز دنيا را و طلب ننمودى آنچه در اوست . پس : همان مار باشد دنيا كه نرم و لطيف است ظاهرش كه در پنهان و اندرون زهرى كشنده دارد و مردان خدا هرگز فريب نخورند بر لطافت او و آگاه باشند از نهان اين دنيا كه ابليس دامى گسترده است از براى مؤمنان تا آنها را از راه دنيا طلبى بى دين نمايد و گمراه گرداند و بسوى خويش در ميان دوزخ بكشاند .