شكر نعمت بر نعمت و روزى گر كنى شكر خداى * و ز اندك آن برون نگردى از راى افزون بشود روزيت از شكر و سپاس * پس شكر خدا ز بهر روزيت نماى اذا وصلت اليكم اطراف النعم « إلخ » هر گاه نمونه‌هاى نعمت ها بشما رسيد باز مانده آن را با اندك شكر دور نسازيد . پس اندكى از نعمت را شكر يزدان واجب است كه باعث افزونى نعمت گردد ، و بر كسانى كه كفران نعمت نمايند بر او سخت گردد فرداى قيامت و عذاب الهى و آتش دوزخ بر او امان ندهد ، و آنان كه شكر نعمات خداوند بزرگ را نمايند اگر چه اندك از نعمات بر او رسد روزى بر آنها افزوده گشته و باعث عفران خدا و بخشش از گناهان خويش مى باشد زيرا خداى تبارك و تعالى را شكر نموده و عظمت و امر او را دانسته است كه خالق يكتا هر چيز كه اراده كند بى شك سرى در اوست و هر كس را بفراخور حال خواهد داد چنان كه بهر اندازه را شكر بى شمار واجب . پس : اگر كسى بر نعمت و روزى رسيده شكر خداى را بجا بياورد و به راى خويش از اندك آن نيز راضى و در سپاس باشد ، خداوند بخاطر همان صبورى و سپاسش روزى بر او افزون گرداند و تو اى مؤمن بخاطر خود نيز شكر خداوند بزرگ را مى نمايى چنان كه بر فزونى روزى و نعمت كه بر تو رسيده سپاس گزار شده‌اى كه ديگر احتياج به خواستن نيست و همان رسيده را شكرى واجب آيد .