باب اللام لاولا : « لاولا » كلمه‌اى است اشاره به سرعت كار و كم بودن وقت وقوع آن ، و آن فقط يك بار در « نهج » آمده است آن حضرت به برادرش عقيل دربارهء دشمنى از دشمنانش مى نويسد : « فسرّحت اليه جيشا كثيفا من المسلمين . . . فاقتتلوا شيئا كلا و لا ، فما كان الّا كموقف ساعة حتى نجا جريضا . . . » نامه 36 409 ، ابن ابى الحديد گويد : « كلا و لا » يعنى مقدار كمى و آن صفت « شيئا » است و آن كلمه‌اى است به چيزى گفته مىشود كه وقتش بسيار كم باشد . در نزد اهل لغت « كلا و ذا » معروف است چنان كه ابن هانى مغربى گويد و اسرع فى العين من لحظة * و اقصر فى السمع من لا و ذا يعنى در چشم سريعتر از لحظه‌اى است و در گوش و شنيدن كوتاهتر از « لا و ذا » ولى همين شعر را محمد عبده « كلا و لا » نقل كرده است ، ناگفته نماند : كاف آن تشبيه و اصل آن « لا و لا » است معنى كلام حضرت چنين است : به سوى او لشكر انبوهى از مسلمين را فرستادم و بسيار اندكى با هم جنگيدند مثل « لا و لا » پس نبود مگر به قدر ساعتى كه اندوهناك نجات يافت ( و فرار كرد ) لألا : تلألؤ : نور افشانى و درخشش . و آن دو بار در « نهج » به كار رفته