سيد علي اكبر قرشي

40

مفردات نهج البلاغه ( فارسى )

بقوّة و اعتماد » به هر حال ، آن تطبيق مىشود ، به انجماد پوستهء زمين و قرار گرفتنش در روى موّاد مذاب . 2 : مور : تلاطم . گويند : « مار : ذهب و جاء » در قرآن مجيد آمده : ( يَوْمَ تَمُورُ السَّماءُ مَوْراً ) 2 : مستفحلة : به هيجان آمده مانند هيجان شتر نر 3 : لجج : درياهاى ژرف و عميق ، مفردش لجهّ است 4 : زاخرة : مواج « ذخر الماء : امتدّ جدا و ارتفع » 5 : أواذي : جمع آذىّ به معنى موج يا قلهء موج 6 : اثباج : شانه‌ها « و هو ما بين الكاهل الى الظهر » 7 : ترعو : فرياد مى كرد ، مى خروشيد 8 : جماح : جوشش ، غليان ، سركشى . 9 : هيج : اضطراب و تلاطم 10 : ارتمام : تلاطم و تقاذف 11 : متقاذفات : قذف كنندگان يكديگر 12 : كلكل : سينه 13 : تَمعّكَتْ : خود را به خاك ماليد ، و روى خاك غلطيد ، منظور غلطيدن پوستهء زمين در روى مواد مذاب است . 14 : كواهل : گردنها . « و هو ما بين الكتفين » 15 : اصطخاب : خروشيدن . صخب : صحيه . 16 : ساجى 17 : حكمه : ( بر وزن طلبه ) دو طرف لگام كه بر گونه‌هاى اسب مى چسبد 18 : مدحوّه : گسترده 19 : تيّار : موج دوم : اينكه زمين به وسيلهء كوهها از « ميدان » يعنى بالا و پائين آمدن و احيانا از شكافته شدن پوستهء آن حفظ شده است و آن همان حقيقى است كه در قرآن مجيد