38 فى الشّحّ المسبّة : زشتى و ننك در زفتى و بخل است . 39 فى الجور الطّغيان : سركشى در ستمكارى ( بر بندگان خدا ) است . 40 فى العدل الإحسان : نيكى و خوبى در داد گسترى است . 41 فى التّسليم الأيمان : ايمان به خدا داشتن در گردن نهادن و فرمان خدا را بردن است . 42 فى التّوكّل حقيقة الأيقان : ريشه و حقيقت يقينها در توكّل به خدا است . 43 فى شكر النّعم دوامها : ادامهء نعمتها در سپاسگزاريست . 44 فى كفر النّعم زوالها : از بين بردن نعمتها در كفران نعمت كردن است . 45 فى صلة الرّحم حراسة النّعم : نگهدارى نعمتها در پيوند با خويشان است . 46 فى قطيعة الرّحم حلول النّقم : وارد شدن گرفتاريها و خشمها ( ى خداوندى ) در بريدن از خويشان است . 47 فى لزوم الحقّ تكون السّعادة : نيكبختى در همراهى كردن با حقّ است . 48 فى الشّكر تكون الزّيادة : زيادتى نعمت در سپاسگذارى است . 49 فى العدل اصلاح البريّة : اصلاح امور مردم در عدل و داد است . 50 فى الجور هلاك الرّعيّة : تباهى ملّت و رعيّت در ستمكارى است . 51 فى الدّنيا عمل و لا حساب : در دنيا عمل است و حساب نيست . 52 فى الأخلاص تنافس اولى النّهى و الألباب آرزوى عقلا و خردمندان در اخلاص و پاك درونى است 53 فى الأخرة حساب و لا عمل : در آخرت حساب است و عمل نيست . 54 فى العدل الاقتداء بسنّة اللّه و ثبات الدّول : در كار بستن عدالت از دستور و سنّت خدا پيروى و دولتها را پايدار داشتن است . 55 فى كلّ معروف احسان : در هر كار نيكى نيكى كردن ديگرى است ( انسان وقتى خودش بى آزار و نيكوكار شد وجودش براى جامعه نيكى ديگرى محسوب مىشود ) 56 فى كلّ صنيعة امتنان : در هر كردارى منّتى است ( يعنى انسان كار خوب را از هر كس ديد ناچار ممنون مىشود ) 57 فى الغيب العجب : در غيب و نهان چيزهاى شگفت