6 طوبى لمن خلا عن الغلّ صدره و سلم من الغشّ قلبه : خوشا به حال كسى كه سينه‌اش را از كينهء ( مردم ) خالى كند و دلش را از بد انديشى برهاند و پاكيزه سازد . 7 طوبى لمن شغل بالذّكر لسانه : خوشا به حال كسى كه زبانش را بذكر خدا مشغول مى دارد . 8 طوبى لمن الزم نفسه مخافة ربهّ و اطاعه في السّرّ و الجهر : خوشا به حال كسى كه از ترس پروردگارش نفس خويش را ملازم باشد و در پيدا و پنهان خدا را اطاعت كند . 9 طوبى لمن أطاع ناصحا يهديه و تجنّب غاويا يرديه : خوشا به حال كسى كه پندگوئى كه هدايتش مىكند اطاعت كند و از ره زنى كه او را ( بگودال گمراهى در ) مى افكند بپرهيزد . 10 طوبى لمن قصر همتّه على ما يعنيه و جعل كلّ جدهّ لما ينجيه : خوشا به حال كسى كه همّتش همه مصروف كارى بادش كه او را به كار آيد و تمام كوششش را براى چيزى قرار دهد كه او را ( فرداى قيامت از آتش دوزخ ) رهائى بخشد 11 طوبى لمن وفّق لطاعته و بكى على خطيئته : خوشا به حال كسى كه بر طاعت پروردگارش توفيق يابد و بر گناه و خطايش بگريد 12 طوبى لكلّ نادم على زلتّه ، مستدرك فارط عثرته : خوشا به حال هر كسى كه بر لغزشش پشيمان باشد و بتدارك گناه گذشته‌اش برخيزد . 13 طوبى لمن قصر أمله و اغتنم مهله : خوشا به حال كسى كه آرزويش كوتاه باشد و دوران زندگيش را مغتنم شمارد ( و سراى آخرتش را آباد سازد ) 14 طوبى لمن بادر أجله و أخلص عمله : خوشا به حال كسى كه بر مرگش پيش تازد و عملش را پاكيزه سازد . 15 طوبى لمن كان له من نفسه شغل شاغل عن النّاس : خوشا به حال كسى كه از پيش خودش داراى كارى باشد كه آن كارش از ( رسيدگى بعيب و كار ) مردم بازش دارد . 16 طوبى لمن سعى في فكاك نفسه و لم تغلبه و ملك هواه و لم يملكه : خوشا به حال كسى كه در رهاندن نفس خويش ( از چنگال شيطان و هوا ) بكوشد و نفس را بر خود چيرگى ندهد و هواى نفس را