شهوت از بندهء زر خريد خوارتر است ( چون بندهء شهوت در قيامت گرفتار است ) . 14 عبد المطامع مسترقّ لا يجد أبدا العتق بنده طمعكاريها اسير و برده ايست كه هيچگاه آزارى ندارد . 15 عبد الشّهوة اسير لا ينفكّ اسره : بندهء شهوت اسيرى است كه اسيرى از وى جدا نمى شود . 16 عار الفضيحة يكدّر حلاوة اللّذّة : ننگ رسوائى ( آخرت ) شيرينى لذّت ( دنيا ) را تيره مىكند . 17 علّة المعاداة قلّة المبالات : سبب دشمنى ( با خدا و خلق ) بى باكى است . 18 عبد الحرص مخلّد الشّقآء : بندهء حرص و آز هميشه بدبخت است . 19 عبد الدّنيا مؤبّد الفتنة و البلاء : بندهء دنيا همواره در فتنه و گرفتارى است . 20 علّموا صبيانكم الصّلوة و خذوهم بها اذا بلغوا الحلم : كودكان تان را نماز ياد دهيد و همين كه آنها بحدّ بلوغ و احتلام رسيدند به كار نمازشان واداريد . 21 عادّة النّبلاء السّخاء و الكظم و العفو و الحلم : خوى راست روان بر بخشش و فرو خوردن خشم و گذشت از گناه و بردبارى است 22 عمى البصر خير من كثير من النّظر : نابينائى بهتر از بسيار نظر كردن ( بنواميس مردم و محرّمات الهى ) است . 23 عزيمة الخير تطفى نار الشّرّ : نيك انديشى آتش شرّ را خاموش مىكند . 24 عظم الجسد و طوله لا ينفع اذا كان القلب خاويا : دل كه ( از ياد خدا و خدمت بخلق ) خالى باشد بزرگى و درازى تن سودى ندارد . 25 عباد مخلوقون اقتدارا و مربوبون اقتسارا و مقبوضون اختصارا : خداى را بندگانى چند است كه آنها از روى اقتدار آفريده شده‌اند و بدون آنكه از خود اختيارى داشته باشند تربيت گشته‌اند و بكوتاهى و آسانى گرفته شده‌اند ( و باشاراتى جان را از متنشان در مى كشند ) . 26 عرّجوا عن طريق المنافرة و ضعوا تيجان المفاخرة : مردم از راه تنفّر و سركشى فرود آيند و تاجهاى كبر و نازش را از سر فرو نهيد ( و اين خطبه‌ايست كه حضرت در اثر تحريكات ابو سفيان