المامول : هر كه خود را باضافات زندگى مشغول سازد آنچه كه مهمّ و مورد اميدوارى او است از دستش برود . 971 من شاور ذوى العقول استضاء بانوار العقول : هر كه با خردمندان مشورت كند بانوار خردهاى آنان روشنى يابد . 972 من كرم عليه عرضه هان عليه المال هر كه آبرويش نزدش عزيز باشد مال پيشش خوار است ( و بهترين مالها آنست كه صرف آبروى انسان شود ) . 973 من كرم عليه المال هانت عليه الرّجال هر كه مال نزدش عزيز باشد مردم پيشش خواراند ( چون مال را بر مردم ترجيح مىدهد ) . 974 من ظلم العباد كان اللّه سبحانه خصمه هر كه بر بندگان خداى ستم روا دارد خداوند سبحان ( فرداى قيامت ) با وى دشمن است . 975 من عدل فى البلاد نشر اللّه عليه الرّحمة هر كه در بلاد و ولايات عدل را به كار بندد خداوند رحمت را بر وى نثار فرمايد . 976 من بذل ماله استرقّ الرّقاب : هر كه مالش را بر مردم بذل و بخشش نمايد گردنها را به بندگى دركشد . 977 من اسرع الجواب لم يدرك الصّواب : هر كه جواب را تند بدهد صواب را درك نكند ( و بخطا افتد ) . 978 من شاور ذوى النّهى و الألباب فاز بالنّجح و الصّواب : هر كه با عقلا و خردمندان مشورت كند به راه راست و رستگارى فائز گردد . 979 من بذل معروفه مالت اليه القلوب : هر كه مال و نيكى خود را بر مردم ايثار كند دلها بسوى وى ميل نمايند . 980 من بذل النّوال قبل السّؤال فهو الكريم المحبوب : هر كه دهش و بخشش خود را پيش از درخواست بدهد او مردى است كريم و دوست داشتنى . 981 من انفرد عن النّاس انس باللهّ سبحانه : هر كه از مردم جدائى گيرد و تنها نشيند به خداوند بزرگ مأنوس گردد . 982 من استغنى عن النّاس اغناه اللّه سبحانه هر كه از مردم بى نياز گردد خداوند او را ( از مردم ) بى نياز گرداند . 983 من عمل بالحقّ مال اليه الخلق : هر كه