فرمان بردن نادانى شخص را مى رساند . 7 طلاق الدّنيا مهر الجنّة : رها كردن دنيا مهر و كابين بهشت است . 8 طلب الدّنيا رأس الفتنة : دنيا خواستن ريشهء فتنه و گرفتارى است . 9 طلب الجنّة بلا عمل حمق : بهشت را خواستن بدون عمل نادانى است . 10 طلب الثّناء لغير استحقاق خرق : بدون شايستگى خواهان ثنا و ستايش ( از مردم ) بودن ابلهى است . 11 طالب الخير من اللّئام محروم : خواهان خير و نيكى از ناكسان ناكام است . 12 طالب الدّنيا بالدّين معاقب و مذموم آنكه بوسيله دين در طلب دنيا است مورد باز خواست و نكوهش است . 13 طلب الجمع بين الدّنيا و الأخرة من خداع النّفس : ميان دنيا و آخرت را جمع كردن خواستن از فريبهاى نفس است ( و در آن واحد جمع بين اين دو محال است . 14 طالب الخير به عمل الشّرّ فاسد العقل و الحسّ : آنكه با زشتكارى جوياى نيكنامى است عقل و شعورش ( سخت ) فاسد است . 15 طلب المراتب و الدّرجات به غير عمل جهل : پايگاهها و دستگاههاى بلند را بدون رنج و زحمت خواستن نادانى است . 16 طاعة الجهول و كثرة الفضول يدّلان على الجهل : نادان را فرمان بردن و ( در زندگى چهار روز دنيا ) بسيار زياد روى كردن هر دو نشانهء نادانى اند . 17 طاعة الهدى تنجى : پيروى راه راست رهاننده است 18 طاعة الهوى تردى : پيروى هوا و هوس افكننده است . 19 طاعة دواعى الشّرور يفسد عواقب الأمور : خوانندگان بسوى زشتيها را فرمان بردن پايان كار را تباه مى سازد ( و انسان بالأخره سر از دوزخ بدر مى آورد ) . 20 طول الفكر يحمد العواقب و يستدرك فساد الأمور : انديشه در امور پايان كارها را ستوده سازد و تبهكاريها دريافت گردد . 21 طول الاعتبار يجدو على الاستظهار