را بافتادن در گناهها مى كشاند . 1601 الكريم من تجنّب المحارم و تنزهّ عن العيوب : راد مرد كسى است كه از حرامها كناره گيرد و از زشتيها دورى گزيند 1602 المبادرة إلى العفو من أخلاق الكرام : بسوى عفو و در گذشتن شتافتن از خوهاى بزرگان است . 1603 المبادرة إلى الانتقام من شيم اللّئام : بسوى كيفر و كين كشيدن شتافتن از خوهاى ناكسان است . 1604 الكريم من جاد بالموجود : راد مرد كسى است كه بهر چه هست بخشايش كند . 1605 ألسّعيد من استهان بالمفقود : نيكبخت كسى است كه گم گشته را بديدهء خوارى بنگرد . 1606 الوفاء لأهل الغدر غدر عند اللّه سبحانه : با پيمان شكنان وفادارى كردن نزد خدا پيمان شكنى محسوب است . 1607 الغدر لأهل الغدر وفاء عند اللّه سبحانه با پيمان شكنان پيمان شكنى كردن نزد خدا وفاى بعهد محسوبست 1608 اكتساب الحسنات من أفضل المكاسب : بهترين كسبها گرد آوردن نيكيها است . 1609 الفكر فى العواقب يؤمن مكروه النّوائب : بپايان كارها انديشيدن از گرفتاريها رهيدن است 1610 الحرص رأس الفقر و أسّ الشّرّ : آزمندى اساس ندارى و ريشهء زشتى است . 1611 الغشوش لسانه حلو و قلبه مرّ : ناپاك و آلوده زبانش شيرين و دلش تلخ است . 1612 المنافق لسانه يسرّ و قلبه يضرّ : مرد دورو زبانش شاد كننده و دلش زيان زننده است . 1613 المرائي ظاهره جميل و باطنه عليل : رياكار بيرونش زيبا و درونش بيمار است . 1614 المنافق قوله جميل و فعله الدّاء الدّخيل : مرد دورو گفتارش نيك و زيبا و گردارش درديست كارى 1615 ألصّدق أقوى دعائم الأيمان : راستى استوارترين پايهء ايمان به خدا است . 1616 ألصّبر أوّل لوازم الأيقان : شكيبائى بر گرفتاريها نخستين لازمهء يقين به خدا است . 1617 العلم يهدى إلى الحقّ : دانش شخص را بسوى حق هدايت مىكند . 1618 الأمانة تؤدّى إلى الصّدق : امانت دارى شخص را بسوى راستى مى كشاند . 1619 العلم مصباح العقل و ينبوع الفضل : دانش چراغ روشن عقل و سرچشمه فضل و فضل و فزونيها است .