1446 القانع غنىّ و إن جاع و عرى : قانع توانگر است اگر چه گرسنه و برهنه باشد . 1447 ألظّنّ يخطى و اليقين يصيب و لا يخطى ء : گمان خطا لكن يقين درست مى رود و خطا نمى كند . 1448 ألحظّ يسعى إلى من لا يخبطه بخش و بهره بسوى كسى كه آن را تباه نسازد مى شتابد . 1449 ألرّزق يطلب من لا يطلبه : روزى جوياى كسى است كه آن را نجويد ( و در طلبش پر نكوشد ) . 1450 البخل يذلّ مصاحبه و يعزّ مجانبه : بخل يار و صاحبش خوار و دورى كننده‌اش را ارجمند مى دارد . 1451 المؤمن ينصف من لا ينصفه : مؤمن با آن كس كه با وى بى انصافى كند بانصاف رفتار مى نمايد . 1452 ألدّنيا سمّ يأكله من لا يعرفه : جهان زهرى است كشنده آنكه او را نشناسد مى نوشد . 1453 الأرزاق لا تنال بالحرص و المطالبة : روزيها بحرص زدن و دنبال آنها دويدن به انسان نرسند 1454 العزلة أفضل شيم الأكياس : گوشه‌گيرى از مردم بالاترين روش زيركان است . 1455 اليأس خير من الضّرع إلى النّاس : ناكامى خوشتر تا دست بينوائى بسوى مردم دراز كردن . 1456 الكرم أعطف من الرّحم : بخشش از خويشاوندى پيوند كننده‌تر و مهر آورنده‌تر است . 1457 ألصّمت زين العلم و عنوان الحلم : خاموشى آرايش دانش و نشانهء بردبارى است . 1458 الإيثار أعلى مراتب الكرم و أفضل الشّيم برگزيدن ديگران بالاترين درجات بخشش و برترين روشها است . 1459 الحلم نظام أمر المؤمن : بردبارى سبب پيوند رشتهء كار مؤمن است . 1460 ألجنّة جزاء كلّ مؤمن محسن : بهشت پاداش كار هر مؤمن نكوكارى است . 1461 الفقير فى الوطن ممتهن : نادار در وطن خوار است . 1462 الغنى فى الغربة وطن : درائى در غربت وطن است . 1463 المرأة عقرب حلوة اللّسبة : زن كژدمى است كه گزشش شيرين است . 1464 الفقر فى الوطن غربة : ناداراى در وطن غريبى است . 1465 القلوب أقفال و مفاتحها السّؤال : دلها قفلهايى هستند كه كليدشان سؤال است ( هنگامى كه لب بدر خواست