پى را مى لغزاند و پشيمانى بار مى آورد . 1388 الحياء تمام الكرم و أحسن الشّيم : شرم و حيا تمام كرم و نيكوكارى و بهترين خوى ها است 1389 ألدّين لا يصلحه إلّا العقل : كار دين جز به نيروى خرد اصلاح نپذيرد . 1390 الإحسان إلى المسيئ أحسن الفضل : نيكى با بدان بالاترين نيكوئى است . 1391 ألتّودّد إلى النّاس رأس العقل : دوستى كردن با مردم ريشهء خردمندى است . 1392 الجهاد عماد الدّين و منهاج السّعداء : پيكار در راه خدا ستون دين و روش نيكبختان است . 1393 المجاهدون تفتّح لهم أبواب السّماء : پيكار كنندگان در راه خداى را درهاى آسمانها بر ايشان گشاده مىشود . 1394 ألمتّقون قلوبهم محزونة و شرورهم مأمونة پرهيزكاران دل هايشان غمگين و مردم از بدى هايشان ايمنند 1395 الأيمان صبر فى البلاء و شكر فى الرّخاء : نشانهء ايمان شكيب در گرفتارى و سپاسگزارى در آسايش است . 1396 ألشّكر زينة الرّخاء و حصن النّعماء : سپاسگزارى از خدا آرايش در حال گشادگى و نگهبان نعمتها است . 1397 المغبون من باع جنّة عليّة بمعصية دنيّة : زيانكار كسى است كه بهشت بلند پايه را بگناهى پست سودا كند 1398 احتمال الدّنيّة من كرم السّجيّة : رنج زشتى ناكسان را بر خويش هموار كردن از خوش سرشتى انسان است . 1399 المواعظ صقال النّفوس و جلاء القلوب : پندها نفوس بشرى را صاف و صيقلى كننده و دلها را پاكيزه سازنده‌اند 1400 ألتّوبة تطهّر القلوب و تغسل الذّنوب : باز گشت از گناه به خدا دلها را پاكيزه مىكند و گناهان را مىشويد . 1401 الغضب يفسد الألباب و يبعد من الصّواب : خشم و غضب عقول را تباه مى سازد و از درستى دور مى گرداند 1402 الإعجاب ضدّ الصّواب و آفة الألباب : خودپسندى دشمن درستى و سبب تباهى خردها است . 1403 الأمل يفسد العمل و يفنى الأجل آرزومندى عمل را تباه مى سازد و وقت را از بين مى برد . 1404 ألتّثبّت فى القول يؤمن العثار و الزّلل : در گفتار تأمل و انديشه كردن انسان را از لغزش و بسر در آمدن نگاه مى دارد 1405 إخوان الدّين أبقى مودّة : برادران دينى دوستيشان پايدارتر است . 1406 إخوان الصّدق أفضل عدّة : برادران راست و درست برترين آماده شده‌گانند براى پيش آمدها 1407 أخ تستفيده خير من أخ تستزيده : برادرى كه