ينزل الغيث فلا يغرّنّكم باللهّ الغرور : خدا ( باب رحمت را ) بوسيله ما گشود و آن را بما ختم و تمام خواهد فرمود بوسيله ما آنچه را بخواهد محو فرمايد و هر چه را خواهد ثابت بدارد بواسطهء ما خدا روزگار گزنده را دفع دهد و باران را بخاطر ما ( بر خلق ) ببارد پس ( متوجه باشيد و از دور ما پا بسوى ديگران نكشيد و ) فريب شيطان فريب دهنده را نخوريد . 39 و قال عليه السّلام فى وصف المؤمن : بشر المؤمن فى وجهه و حزنه فى قلبه أوسع شيء صدرا و أذلّ شيء نفسا يكره الرّفعة و يشنأ السّمعة طويل غمهّ بعيد همهّ كثير صمته مشغول وقته صبور شكور مغمور بفكرته ضنين بخلتّه سهل الخليفة ليّن العريكة نفسه أصلب من الصّلد و هو أذلّ من العبد : آن حضرت عليه السّلام در بارهء مؤمن فرمودند مؤمن گشاده گيش در چهره‌اش و اندوهش در قلبش مىباشد سينه‌اش از هر چيزى گشاده‌تر و نفسش از هر چيزى خوارتر است بلندى و جاه را بد داند و ريا و سمعه را عيب شمارد اندوهش دراز همّ و حزنش دور خاموشيش بسيار است وقتش مشغول پر صبر و پر شكر است در فكر خودش فرو رفته است ، بدوستش بخل مى ورزد ( و به زودى او را از دست نمى دهد ) خويش هموار و رفتارش نرم است نفسش از سنگ خارا سخت تر و از بندهء زر خريد افتاده‌تر مىباشد . ( لفصل الثانى و العشرون ) حرف التاء ممّا ورد من حكم أمير المؤمنين علىّ بن أبي طالب عليه السّلام فى حرف التّاء ( قال عليه السّلام ) فصل بيست و دوّم از آنچه كه وارد گرديده است از حكمتهاى حضرت امير المؤمنين علىّ بن ابي طالب عليه السّلام در حرف تاء آن حضرت عليه السّلام فرمودند 1 تاجر اللّه تربح : با خدا كار بتجارت كن سود ببر . 2 توسّل بطاعة اللّه تنجح : بطاعت خدا چنگ در زن رستگار شو . 3 تمام العمل استكماله : تماميّت عمل بكامل كردن آنست . 4 توقّ معاصى اللّه تفلح : از معاصى خدا بپرهيز رستگار مى شوى .