با نيكى بنده و مملوك خواهند شد . 153 بحسن الوفاء يعرف الأبرار : نيكان بدرست پيمانى شناخته مى گردند . 154 بحسن الطّاعة يعرف الأخيار : خوبان به خوبى فرمان بردارى شناخته ميشوند . 155 بالأدب تشحذ الفطن : زيركيها با سوهان ادب تيز مى گردند 156 بالورع يتزكّى المؤمن : مؤمن بپارسائى پاكيزه مىشود . 157 بالجود يبتنى المجد و يجلب الحمد : مجد و بزرگوارى و جلب حمد و ستايش مردم روى پايهء جود و بخشش است . 158 بالإحسان تغمد الذّنوب : بوسيلهء نيكى احسان گناهان پوشيده ميشوند . 159 بالغفران يعظم المجد : بآمرزش و گذشت از گناهان پايهء بزرگى انسان بزرگ و بلند مى گردد . 160 بالرّفق تدرك المقاصد : انسان با نرمى بمقاصدش مى رسد . 161 بالبذل تكثر المحامد : ستايشها با بخشش بسيار گردند . 162 بالإحسان تملك القلوب : انسان با احسان خداوند دلها مىشود . 163 بالإفضال تستر العيوب : بافزايش و بخشش عيبها پوشيده مىشود . 164 بالتّودّد تتأكّد المحبّة : رشتهء دوستى با مهربانى استوار گردد . 165 بالرّفق تدوم الصّحبة : دوستى با مهر و نرمى پايدار مى ماند . 166 ببذل الرّحمة تستنزل الرّحمة : با به كار بردن رحمت رحمت خدا نازل مى گردد . 167 ببذل النّعمة تستدام النّعمة : با به كار بردن نعمت ( بر بندگان ) نعمت خدا ادامه پيدا مىكند 168 بالتّعب الشّديد تدرك الدّرجات الرّفيعة و الرّاحة الدّائمة : با رنجهاى بسيار بشر بپايگاههاى بلند و آسايش هميشگى مى رسد . 169 بصلة الرّحم تستدرّ النّعم : با خويشاوند پيوند كردن نعمت را بر انسان فرو مىبارد . 170 بقطيعة الرّحم تستجلب النّقم : پيوند خويشى را بريدن باعث جلب گرفتاريها است . 171 بتكرار الفكر تسلم العواقب : با زير و رو كردن