مىشود ( همچنان كه از مكتوب پى بدانش كاتب مى برند ) 135 بالبشر و بسط الوجه يحسن موقع البذل : بشادمانى و گشاده‌روئى موقعيّت بخشش نيكو مى افتد 136 بايثار حبّ العاجلة صار من صار إلى سوء الأجلة : به برگزيدن محبّت دنيا هر كسى گرفتار بدى و عذاب آخرت شد كه شد . 137 به قدر علوّ الرّفعة تكون نكاية الوقعة : گرفتارى و سختى پيش آمد باندازهء بلندى پايگاه است ( مثلا كسى كه بپادشاه نزديكتر است گرفتاريش سخت تر از ديگران است ) . 138 بالتّقوى قرنت العصمة : پاكدامنى وابسته بپرهيزگارى است ( و شخص تا پرهيزكار نباشد دامانش از لوث گناهان پاكيزه نگردد ) . 139 بالعفو تستنزل الرّحمة : رحمت خدا در اثر عفو و گذشت بر انسان فرود مى آيد . 140 بالعقل كمال النّفس : بوسيلهء عقل نفس انسانى كامل مى گردد 141 بالمجاهدة صلاح النّفس : اصلاح امر نفس بكوشش و پيكار با او است . 142 بالعقل صلاح كلّ أمر : اصلاح هر كارى وابسته بعقل است . 143 بالجهل يستثار كلّ شرّ : هر شرّى بوسيلهء جهل و نادانى برگزيده مىشود . 144 بالفكر تنجلى غياهب الأمور : تاريكيها و فرو بستگيهاى كارها با فكر روشن و باز مى گردند . 145 بالأيمان يرتقى إلى ذروة السّعادة و نهاية الحبور : انسان با نردبان ايمان باعلا درجهء سعادت و نهايت شاديها مى رسد . 146 بالتّوبة تمحّص السّيّئات : گناهان با بازگشت به خدا از هم پاشيده ميشوند . 147 بالأيمان يستدلّ على الصّالحات : بوسيلهء ايمان انسان بر خوبيها راه برده مىشود . 148 بالطّاعة يكون الإقبال : اقبال و پيش آمد خوش در اثر فرمان خدا بردن است . 149 بالتّقوى تزكوا الأعمال : پاكيزگى كارها بوسيلهء تقوى است . 150 بكثرة الأفضال يعرف الكريم : به بسيارى بخشش بخشايشگرى مرد شناخته مىشود . 151 بكثرة الاحتمال يعرف الحليم : ببردبارى بسيار مرد بردبار شناخته مىشود . 152 بالإحسان يملك الأحرار : آزاد مردان