80 بالسّخاء تزان الأفعال : كردارها با سخاوت سنجيده ميشوند . 81 بالإخلاص يتفاضل العمّال : كار گذاران با اخلاص و درستكارى برترى مى جويند . 82 بالجود تسود الرّجال : مردان با دهش و بخشش سرورى مى يابند . 83 بلين الجانب تأنس النّفوس : مردم بواسطهء نرم خوئى به انسان مأنوس مى گردند . 84 بالإقبال تطرد النّحوس : بدبختيها با بخت و اقبال از بين مى روند . 85 بحسن الأقبال يطيب العيش : زندگى با خوش خوئى گواراست . 86 بكثرة الغضب يكون الطّيش : از جاى بدر رفتن از بسيار خشم گرفتن است . 87 بعدل المنطق تجب الجلالة : درستى گفتار موجب بزرگى است . 88 بالعدول عن الحقّ تكون الضّلالة : برگشتن از حق باعث گمراهى است . 89 بالسّيرة العادلة يقهر المناوى : با رفتار درست دشمن پست كرده مىشود . 90 باكتساب الفضائل يكبت المعادى : با اندوختن دانش دشمن افكنده و كوبيده مىشود . 91 بدوام ذكر اللّه تنجاب الغفلة : هميشه به ياد خدا بودن غفلت را دور مى سازد . 92 بحسن العشرة تدوم الوصلة : دوستى با خوشرفتارى پايدار است . 93 بتكرار الفكر ينجاب الشّكّ : فكر را مكرّر كردن شك را دور كردن است . 94 بدوام الشّكّ يحدث الشرّك : از پر شكى شرك پيدا شود . 95 بالحكمة يكشف غطاء العلم : پردهء علم با حكمت گشوده مىشود . 96 بوفور الحقّ يتوفّر الحلم : با فراوانى حق ( و هميشه به ياد خدا بودن ) حلم فراوان مى گردد . 97 بالعقول تنال ذروة العلوم : انسان بوسيلهء خردها با علا درجهء دانش ها مى رسد . 98 بالصّبر تدرك معالى الأمور : انسان به نيروى شكيب كارهاى بزرگ را در مى يابد . 99 به قدر الهمم تكون الهموم : اندوهها باندازهء همّتها است .