256 أللّذات آفات خوشيها ريا نهايند . 257 العلم مجلّة دانش شخص را بزرگ كننده است 258 الجهل مضلّة نادانى گمراه كننده است . 259 ألشرّه مذلّة آزمندى باعث خوارى است 260 العقل شفاء خرد شفا بخش است . 261 الحمق شقاء ابلهى بدبختى است . 262 ألصّدقة كنز تصدّق دادن گنجى است ( كه هر چه در آن گنج ذخيره كنى در آخرت بازيابى ) . 263 ألإخلاص فوز پاك درونى پيروزى است 264 ألصّدق ينجى راستى رهاننده است 265 الكذب يردى دروغ هلاك كننده است 266 البرى ء جرى ء بى گناه بيباك است . 267 ألصّدقة تقى صدقه انسان را از بلا نگه مى دارد 268 ألدّين نور دين سبب نورانيّت است . 269 اليقين حبور يقين و ايمان به خدا باعث شادمانى است 270 ألصّبر ظفر شكيبائى در كار پيروزى است 271 العجل خطر شتاب در كار خطر است 272 ألغىّ أشر گمراهى شادى بى اندازه است 273 ألعىّ حصر درماندگى در سخن تنگى سينه است 274 العدل ملاك ملاك كارها عدل و داد است 275 الجور هلاك بيدادگرى هلاكت است 276 العلم حرز دانش پناه است . 277 القناعة عزّ قناعت سبب ارج و عزّت است 278 المعروف كنز . نيكى گنجى است . 279 الغفلة طرب بى خبرى آسودگى است . 280 الرّياسة عطب سرورى سبب هلاكت است . 281 ألشّهوة حرب خواهش نفس سبب هلاكت است 282 ألشّكر مغنم شكرگذارى غنيمت آور است . 283 الكفر مغرم كفران نعمت غرامت خيز است 284 العقول مواهب خردها بخششهاى خدايند 285 ألاداب مكاسب كردارهاى پسنديده در آمدهاى نيكند 286 ألدّنيا بالاتفاق دنيا به تصادف است نه بشايستگى 287 الآخرة بالاستحقاق آخرت بشايستگى و عمل بچنگ آيد . 288 المؤمن بعمله ايمان مرد باندازهء عمل او است . 289 الإنسان بعقله مرد است و عقلش . 290 المرء بهمتّه مردانگى باندازهء نيك مرديست 291 ألرّجل بجنانه راد مردى بدلاورى است . 292 المرء بإيمانه مرد است و ايمانش . 293 العلم بالعمل دانش و كار با هم توأم است .