مكذّب أمله كثير عمله قليل زلله : براستى كه دوستان خداى تعالى است هر كس كه اجلش را نزديك پندارد آرزويش را دروغ داند عملش ( براى آخرتش ) بسيار و خطا و لغزشش كم باشد . 177 إنّ أمرنا صعب مستصعب لا يحتمله إلّا عبد امتحن اللّه قلبه للايمان و لا يعى حديثنا إلّا صدور أمينة و أحلام رزينة : براستى كه كار ما ( اهل بيت و پايدارى بر دوستى و محبّت ما بلوازم آن قيام كردن كارى است مشكل و ) سخت اندر سخت است متصدّى آن كار نتواند شد مگر بندهء كه خدا دلش را بايمان ( و پايدارى در برابر سختيها ) آزمايش فرموده باشد و گهرهاى شاهوار احاديث ما را به گوش دل نكشند مگر سينه‌هاى درست نگهدارنده و عقلهاى استوار . 178 إنّ اللّه تعالى أطلع على الأرض فاختارنا و اختار لنا شيعة ينصروننا و يفرحون لفرحنا و يحزنون لحزننا و يبذلون أنفسهم و أموالهم فينا فأولئك منّا و إلينا و هم معنا فى الجنّة : براستى كه خداوند تعالى بر زمين نگريست ( و از ميان تمام آفريدگانش ) ما را بر گزيد و براى ما شيعيان و پيروان ما را اختيار كرد كه آنها در شادى ما شاد و در غمناكى ما غمناكند ( از فرط محبّت ) در راه ما جانها در بازاند و مالها خرج نمايند هم اينانند كه از مايند ( و در درجات مايند ) و رو بسوى ما دارند و در بهشت عنبر سرشت با ما خواهند بود . 179 إنّ أمرنا صعب مستصعب خشن مخشوشن سرّ مستسرّ مقنّع لا يحتمله إلّا ملك مقرّب أو نبىّ مرسل أو مؤمن امتحن اللّه سبحانه قلبه للإيمان : براستى كه كار ولايت و دوستى ما سخت اندر سخت و دشوار اندر دشوار و پنهان اندر پنهان و سر پوشيده كه بر نمى دارد و حامل آن باز نتواند شد مگر ملكى مقرّب يا پيغمبرى مرسل از جانب خدا يا مؤمنى كه خداوند دلش را بايمان و استوارى آزمايش فرموده باشد 180 إنّ مع كلّ إنسان ملكين يحفظانه فإذا جاء أجله خلّيا بينه و بينه و إنّ الأجل لجنّة حصينه : براستى كه با هر انسانى دو