38 - « الدنيا دار مفر لا دار مقر » ( 1 ) ( ج 3 ، ص 183 ) . ابن دريد در ( كتاب المجتنى ، ص 32 ) . 39 - « قلة العيال احد اليسارين » ( 2 ) ( ج 3 ، ص 185 ) . شيخ صدوق در ( امالى ، مجلس 68 ) ، حرانى ( در تحف العقول ، ص 50 ، 52 ) . 40 - « يا كميل ، ان هذه القلوب اوعيه فخيرها اوعاها » ( 3 ) ( ج 3 ، ص 182 ، 187 ) به نقل ابو نعيم اصفهانى ( حلية الاولياء ، ج 1 ، ص 79 ) ، شيخ طوسى در ( امالى ، ص 13 ) ، ابن عبد ربه ( العقد الفريد ، ج 1 ، ص 200 ) ، شيخ مفيد در ( ارشاد ، ص 123 ) و بيهقى در ( المحاسن و المساوى ) بخشهايى از اين كلام را ( در ، ج 2 ، ص 75 ) نقل كرده است ، [ ثقفى ، الغارات ، ج اول ، ص 149 ، چاپ مرحوم محدث ] . 41 - « المرء مخبوء ، تحت لسانه » ( 4 ) ( ج 3 ، ص 189 ) . شيخ صدوق ( امالى ، مجلس ص 68 ) ، شيخ مفيد ( ارشاد ، ص 173 ) و شيخ - طوسى در ( امالى ، ص 315 ) . 42 - « هلك امرؤ لم يعرف قدره » ( 5 ) ( ج 3 ، ص 189 ) . شيخ صدوق ( امالى ، مجلس 68 ) و در اين مأخذ چنين نقل شده است : « ما هلك امروء عرف قدره » 43 - لا تكن ممن يرجو الاخرة به غير عمل » ( 6 ) ( ج 3 ، ص 189 ) . ابن دريد در ( المجتنى ، ص 30 ) و حرانى در ( تحف العقول ، ص 36 ) . 44 - « من وضع نفسه مواضع التهمة فلا يلو من اساء به الظن » ( 7 ) ( ج 3 ، ص 193 ) .

--> ( 1 ) دنيا سراى گذار است ، نه خانهء قرار . ( 2 ) اندكى عيال يكى از دو راه آسايش است . ( 3 ) اى كميل ، همانا كه دل پيمانهء معانى است و بهترين آن گنجاترين آن است . ( 4 ) انسان زير زبان خويش پنهان است . ( 5 ) هر كس قدر خود نشناسد نابود گردد . ( 6 ) از آنان مباش كه بى عمل به آن جهان اميد مى بندند . ( 7 ) هر كس خويش را در معرض بدنامى قرار بدهد ، نبايد كسى را كه به او بدگمان مى گردد ملامت كند .