ص 33 ) شيخ مفيد آن را در ارشاد ص 147 روايت كرده است . 3 - خطبهء چهارم : [ در بعض نسخه‌ها خطبهء پنجم ] : « ايها الناس شقوا امواج الفتن بسفن النجاة ، و عرجوا عن طريق المنافرة و ضعوا تيجان المفاخرة ، » إلخ ( 1 ) ( ج 1 ، ص 35 ) . ابراهيم بن محمد بيهقى در كتاب ( المحاسن و المساوى ج 2 ، ص 139 ) قسمت زير را نقل كرده است : « و ان اسكت يقولوا جزع من الموت ، هيهات بعد اللتيا و التي و اللّه لا بن ابى طالب آنس بالموت من الطفل بثدى أمه » ( 2 ) . 4 - خطبهء پنجم : [ در بعضى نسخ رديف خطبهء ششم ] : و اللّه لا اكون كالضبع تنام على طول اللدم ، حتى يصل اليها طالبها و يختلها راصدها » ( 3 ) ( ج 1 ، ص 36 ) . اين جمله را ابو عبيد قاسم بن سلام هروى بغدادى در كتاب « غريب الحديث » ( 196 الف ) با اختلافى اندك روايت كرده است : « و اللّه لا اكون مثل الضبع ، تسمع اللدم حتى تخرج فتصاد . » طبرى در تاريخ ( ج 5 ، ص 171 ) ، شيخ الطايفه در ( الامالى ، ص 33 ) به تفصيل و با اندك اختلاف روايت كرده‌اند . 5 - خطبهء نهم : « الا و ان الشيطان قد جمع حزبه ، و استجلب خيله و رجله و ان معى لبصيرتى » إلخ

--> ( 1 ) اى مردم موجهاى فتنه را با كشتيهاى رستگارى بشكافيد و از راه اختلاف بگرديد و تاج فخر فروشى را به خاك در افكنيد . ( 2 ) و اگر خاموشى گزينم ، گويند از مرگ مى هراسد . من و هراس از مرگ پس از آن همه رنجهاى گوناگون به خداى سوگند كه انس پسر ابو طالب به مرگ ، از خوگرى كودك به پستان مادرش بيشتر است . ( 3 ) به خدا سوگند كه من همچون كفتار نيستم كه شكارچى براى غافل نگه داشتن او ، در طول زمان نرم نرم بر زمين كوبد تا او به خواب خوش فرو رود و آن گاه صياد كمين گرفته ، بر او بتازد و او را به بند اندازد .