بسم اللّه الرحمن الرحيم كتاب « نهج البلاغه » در شمار كتابهايى است كه والاترين مقام را در ادب عرب كسب كرده است . اين كتاب برگزيده‌اى از : خطبه‌ها ، نامه‌ها و حكمتهاى مولا على بن ابى طالب ( ع ) است . آنچه بر اهميت « نهج البلاغه » افزوده آن است كه امام على ( ع ) علاوه بر بلاغت خلاق ، يكى از خلفاى راشدين و امام معصوم يكى از فرق اسلامى است . قول شايع ميان ارباب ادب آن است كه اين كتاب توسط ، شريف رضى « ذو الحسبين » ابو الحسن محمد بن حسين بن موسى الموسوى شيعى مذهب ( فوت 406 ه . ق 1015 م ) ، برادر كهتر شريف مرتضى « ذو المجدين » على بن حسين ( 436 ه . ق 1044 م ) ملقب به علم الهدى تأليف و گردآورى شده است . ابن ابى الحديد در شرح خطبهء « شقشقية » به روايت از استادش ابو الخير مصدق بن شبيب واسطى ( 605 ه . ق 1208 م ) چنين گويد : « اين خطبهء [ شقشقيه ] را بر ابو محمد عبد اللّه بن احمد معروف به ابن الخشاب خواندم . . . و به او گفتم : آيا تو بر اين گمان هستى كه اين خطبه ساختگى است و از آن على ( ع ) نيست ابن الخشاب گفت : به خدا نه ، من بر اين باورم كه اين كلام از على مى باشد ، همچنان كه در صداقت و راستى تو يقين دارم . واسطى گفت : كه به ابن الخشاب گفتم : گروهى بر اين زعم هستند كه اين خطبه از پرداخته‌هاى رضى رحمه اللّه تعالى باشد ، ابن الخشاب گفت : كلام رضى و غير رضى را كى توانايى