اولين دست نويس اين كتاب توسط مؤلف آن ( ثعالبى ) در سال 384 ه . ق . و آخرين تصحيحات آن را در سالهاى بين 402 الى 407 ه . ق به انجام رسانيده است . بخش سوم و چهارم اين كتاب كه در ذكر شعراى مقيم بلاد ايران و نواحى مجاور آن است متضمن فوايد گرانبهايى است و عده‌اى از گويندگانى را كه ثعالبى در اين دو بخش عنوان كرده به اصطلاح « ذو اللسانين » اند و گاهى نمونه‌اى از اشعار فارسى آنها را نيز آورده است كه رويهمرفته اين اشارات حائز اهميت است بطورى كه « يتيمة الدهر » و تتمهء آن براى تحقيق در تاريخ ايران و تاريخ ادبيات فارسى در قرن چهارم و پنجم هجرى از منابع مهمه است . ر . ك : مقدمه مرحوم اقبال بر تتمه اليتيمة ، ذيل و الاعجاز و الايجاز و تتمه اليتيمه در همين كتاب نامه .