[ ترجمهء كتاب الأرض و التربة الحسينية ] [ در فضل زمين ] بسم اللّه الرّحمن الرّحيم خداوند تبارك و تعالى ميفرمايد : « وَ كَأَيِّنْ مِنْ آيَةٍ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ يَمُرُّونَ عَلَيْها وَ هُمْ عَنْها مُعْرِضُونَ » يكى از آن آيات بزرگ كه در خور تحقيق و شايان دقت است ، زمينى است كه ما روى آن زندگى مىكنيم ، و نيز زندگى و حيات آدمى و حيوانات به آن بستگى دارد ، آفرينش همه موجودات از زمين بوده و بازگشت همه به سوى آن خواهد بود ، ادامه حيات جز در روى زمين ميسر نيست ، و امرار معاش و مايه زندگى حيوان نيز از همين زمين به دست مىآيد . ما همواره بر روى زمين حركت داريم ، خاك را براى كشت و زرع آماده مىسازيم . گوسفندان و چهارپايان خود را در مراتع آن رها كرده و از شير و گوشت آنها استفاده مىكنيم انسان و حيوان در تمام شئون زندگى خود به زمين نياز دارند و زمين هم با جود و بخشش و سخاوت خود موجوداتى را كه در روى آن حركت مىكنند بهره‌مند مىسازد ، و ليكن انسان غافل از اين همه منافع و بركات غفلت دارد ، و از توجه به اين آيت بزرگ خداوند سر باز مىزند . اگر اندكى دقت و توجه كنيم ، قدرت و عظمت خداوند