« كفت » ميراندن است ، و در اين صورت معنى آيه شريفه اين است كه : زمين ابدان مردگان را جمع مىكند و پس از آن بار ديگر آنها را فانى مىسازد ، در صورت اثبات اين نظريه معجزه قرآن ثابت ميگردد . فلاسفه و حكماى قديم و جديد از يونان و ايران و هند و غير از آنان در خواص زمين سخن گفتند و از معادن و خصوصيات آن گفتگو كردند ، و از گنج‌ها و خزائن و دفائن او مطالبى اظهار نمودند ، و از قدرت‌هاى خداوند و عجائب صنعت وى در زمين سخن راندند ، باز هم مطلب ناتمام مانده و از هزار يكى گفته نشده است ، حكماء و بزرگان همواره خواهند آمد و از بركات و منافع زمين و خاك گفتگو خواهند نمود ، ولى عجائب و شگفتيهاى زمين تا پايان عمر دنيا هم تمام شدنى نيست . مقصود ما از اين مطلب اشاره به زمين است كه يكى از آيات بزرگ خداوند به شمار ميرود ، عجب در اين جا است كه شب و روز بر فراز آن راه مىرويم ، ولى از توجه به اين معانى غفلت داريم ، و اگر چنانچه مقدارى از فوائد آن را درك مىكرديم ، و خواص او را مىشناختيم يقين مىكرديم كه زمين براى ما در واقع مادر مهربانى است كه همواره با كمال عطوفت و مهربانى با ما رفتار مىكند و از خيرات و بركاتش ما را سود مىرساند . افراد انسان در روى زمين به منزله درختانى هستند كه از هم روئيده‌اند ، ريشه و عروق آنها در درون زمين جاى دارد