تعالى يوم القيامة بلجام من نار « 1 » » يعنى : هر كس بداند علمى را وپنهان دارد آن را لجام مىكند خداى تعالى او را در روز قيامت به لجامى از آتش دوزخ . و اين فقير ديد كه بسيارى از شيعيان فريب سنّيان خورده‌اند وطريقه ومذهب صوفيه را حق پنداشته مايل به ايشان شده‌اند ، و به بعضى از مواعظ حسنه كه بعضى از اين طائفه به جهت مردم فريبى در نظم ونثر خود به كار برده‌اند شيفته شده ، و از عقايد باطلهء ايشان غافل گشته مريدى آن گروه فاسد عقيده را اختيار كرده‌اند ، خواست كه اندكى از عقايد بعضى از طوايف ايشان را در اين كتاب ذكر كند تا از لجام آتشى ولعنت ابدى حضرت ربّ العالمين ايمن گردد ، وشيعيان بر بد اعتقادى ايشان واقف گشته دوستى از ايشان‌ببرند و از ايشان بيزار گردند تا در چاه ضلالت نيفتند و در روز قيامت با ايشان محشور نگردند ، زيرا كه در حديث است كه : « المرء يحشر مع من احبّ « 2 » » . ديگر به سند صحيح مروى است از احمد بن محمّد بن أبى نصر بزنطى واسماعيل بن بزيع از حضرت امام رضا عليه

--> ( 1 ) - امالى طوسى : 1 / 386 ، مسند طيالسى : 89 بحار : 2 / 68 حديث 17 . ( 2 ) - شخص در قيامت با آنى كه دوستش دارد محشور مىگردد ، امالى مفيد : 152 حديث 2 ، علل الشرايع : 1 / 117 حديث 16 ، تاريخ بغداد : 5 / 196 ، اصول كافى : 2 / 127 حديث : 11 ، صحيح بخارى : 7 / 112 .