محمد جعفر بن محمد علي بن محمد باقر الوحيد البهبهاني

فضايح الصوفيه 28

فضايح الصوفيه ( بضميمهء تنبيه الغافلين وايقاظ الراقدين ) ( فارسى )

[ نامهاى گوناگون صوفيّه ] پس بدانكه ! اوّل كسى را كه صوفى گفتند - چنان كه شيعه وسنى نقل كرده‌اند - ابو هاشم كوفى بود و اين به سبب آن بود كه مانند رهبانان جامه‌هاى پشمينه و درشت مىپوشيد ، و آن ملعون مثل نصارا به حلول واتّحاد قايل شد ، ليكن نصارا درباره عيسى عليه السلام به حلول واتّحاد قايل بودند ، واو از براى خود اين دعوى بنياد نهاد ، و در اين دعوى متردد ومتحيّر بود ، و معلوم نيست كه در آخر رأى شومش به كدام يك قرار گرفته . و در كتاب « اصول الدّيانات » مسطور است كه او به ظاهر امامى وجبرى ، و در باطن ملحد ودهرى بود ، ومرادش از وضع اين مذهب آن بود كه دين اسلام را برهم زند ، و از ائمهء معصومين [ عليهم السلام ] چندين حديث در طعن او وارد است ، وپيروان او را - خواه صوف پوشند ، وخواه نپوشند - صوفيّه گفتند ، وگاه به كنيت او ، وگاه به نام پدر او ايشان را منسوب گردانيده به هاشميه ، وابو هاشميّه ، وعثمانيه ، وشريكيّه خواندند ، و چون سفيان ثورى طريقه و روش او را خوش كرده صورت ورؤيت ، وتشبيه وتجسيم بر مذهب او افزوده وعرصهء اين مذهب باطل را وسيع