تنبيه ششم [ اعمال قبيحه صوفيان ] بدان‌كه از جملهء اعمال قبيحهء جمعى از اين جماعت تعشّق است . سيّما با پسران امرد ، خصوص در وقتىكه مريد شوند ، وبسيارى از اين طايفه به اين مرض مبتلا مىباشند ، چنان كه در كتب مسطور وبرالسنه وافواه مشهور است . و شكى نيست كه هيچ‌يك از انبياء واولياء وائمهء دين وصحابهء راشدين متهم به اين ناخوشى نبوده‌اند ، و همچنين علماى اوتاد وفقهاء وزهّاد هيچ‌يك تعشّق را مدح نكرده‌اند ، وموصل به‌حق وقنطرهء « 1 » وصول ندانسته‌اند ، بلكه در اخبار مذمت آن تصريحاً وتلويحاً وارد شده است . چنان كه از معصوم سؤال شد از حال « عشق » حضرت مىفرمايد : « قلُوبٌ خَلَتْ عَنْ ذِكرِاللَّهِ ، فَابْتَلاها اللَّه بِذِكرِ غَيْرِهِ » « 2 »

--> ( 1 ) - / يعنى : پل ( 2 ) - / يعنى : عشق دلهايى است‌كه خالى شده از ياد خدا و خدا هم او را مبتلا به ياد غير خود كرده است . امالى صدوق : 531 حديث 3 ، علل‌الشرايع : 1 / 140 حديث 1