ملت عاشق ز ملتها جدا است * عاشقان‌را مذهب وملت خداست بعد از آن در سرّ موسى حق نهفت * رازهايى كآن نمىآيد بگفت شرح آن را گر بگويم ابلهيست * زانكه شرح او وراى آگهيست گو بگويم عقلها را بركند * ور نويسم بس قلمها بشكند چونكه‌موسى اين عتاب از حق شنيد * در بيابان از پى چوپان دويد عاقبت دريافت او را وبديد * گفت مژده ده كه دستورى رسيد اى معاف يفعل‌اللَّه مايشا * بىمحابا رو زبان را بر گشا هيچ ترتيبى وآدابى مجوى * آنچه مىخواهد دل تنگت بگو كفر تو دينست ودينت نور جان * ايمنى وزتو جهانى در امان « 1 »

--> ( 1 ) مثنوى دفتر دوم 280