محمد جعفر بن محمد علي بن محمد باقر الوحيد البهبهاني

تنبيه الغافلين 53

فضايح الصوفيه ( بضميمهء تنبيه الغافلين وايقاظ الراقدين ) ( فارسى )

رسيدبه‌ايشان آنچه رسيد ، چنان كه مكرّر شنيده خواهى بود ، وتوبهء ايشان قبول نشد ، تا آن‌كه جمع كثيرى از يكديگر را كشتند ، چنان كه مىگويد : ديد موسى يك شبانى را به‌راه * كو همى گفت اى كريم واى إله تو كجايى تا شوم من چاكرت * چارقت دوزم ز نم شانه سرت جامه‌ات دوزم شپشهايت كشم * شير پيشت آورم اى محتَشَم دستكت بوسم بمالم پايكت * وقت خواب آيد بروبم جايكت اى فداى تو همه بزهاىمن * وى به‌يادت هى هى وهيهاى من زين نمط بيهوده مىگفت آن شبان * گفت موسى با كيستى اى فلان گفت با آنكس كه ما را آفريد * وين زمين وچرخ ازو آمد پديد گفت موسى هاى خيره سر شدى * خود مسلمان ناشده كافر شدى وين چه ژاژ است و چه كفر است وفِجار * پنبه‌اى اندر دهان خود فشار