محمد جعفر بن محمد علي بن محمد باقر الوحيد البهبهاني
تنبيه الغافلين 39
فضايح الصوفيه ( بضميمهء تنبيه الغافلين وايقاظ الراقدين ) ( فارسى )
نشئهء بنگ وچرس كه معتاد ومتداول اين طوايف خبيثه است ، بلكه غالب فساق اهل هند . واعانت مىكند بر هيجان اين خيالات فاسده ، كثرت رياضت وسهر « 1 » كه موجب غلبه سوداء وباعث ضعف دماغ وعقل وادراك است ، چنان كه در علوم طبيّه مسطور است ، وغالب آن است كه شيطان در انظار ايشان ممثَّل مىشود واوراجناب بارى - / جل جلاله - / يا يكى از بزرگان درگاه كردكارى تخيّل مىكنند ، وايشان را اغوا بهطرق فاسده مىنمايند ، و از آن باب كه عدوّ قديمى است مىخواهد كه در دنيا نيز براى ايشان راحت نباشد ، تا بهعذاب ابدى معذب گردند . « لَهُمْ فِىالدُّنْيا خِزْىٌ وَلَهُمْ فِىالْآخِرَةِ عَذابٌ عَظيمٌ » « 2 » . و در موضع ديگر آن كتاب مسطور است كه « بشسته جوكى » با « رامچند » مىگويد : كه اى رامچند ! تو كه از خوردى « 3 » برآمده وقابل دانش وادراك تمام شدهاى تو را بايد كه از شمار دوئى و از حساب منى وتوئى برآئى و اين يقين را به دلخود راه دهى كه هرچه موجود شده وبهنظر در مىآيد ، در حقيقت جلوهء جمال « برهم » وظهور هستى مطلق است . واوست كه ذات خود را كه يگانه وبىمانند است بهچندين شكلها وصورتها نموده است ومىنمايد ، و در
--> ( 1 ) - / شب زندهدارى ( 2 ) - / آيهء 114 سورهء بقره ، ونيز آيه 41 سورهء مائده يعنى : براى آنهاست در دنيا سرشكستگى ، و در آخرت عذابى بزرگ ( 3 ) - / خردى