محمد جعفر بن محمد علي بن محمد باقر الوحيد البهبهاني
فضايح الصوفيه 296
فضايح الصوفيه ( بضميمهء تنبيه الغافلين وايقاظ الراقدين ) ( فارسى )
هر كس لواطه كند نميرد تا مردم را 213 هر كس نفس خود را منزه گرداند از غنا 221 هر كه از شيعيان ما عالم به شريعت ما باشد و 258 هر كه اطاعت پادشاه نمىكند اطاعت خدا نكرده 277 هر كه بدعتى مىكند 6 هر كه برود به نزد صاحب بدعتى 7 هر كه توبه و انابه كرد بينا شد 232 هر كه خود را به محل تهمت مىدارد 266 هر كه طلب علم كند براى اينكه با علما 126 هر كه عمل نمايد به غير علم 264 هر كه فتوا دهد مردم را به رأى خود 6 هر كه متعرض پادشاه جابرى شود و 277 هرگاه بدعتها در امت من ظاهر شود 6 هرگاه مردى را ببينيد 14 هر مستكننده حرام است 209 هشت كساند كه اگر ذليل و 274 همنشينى بدان مورث 266 هميشه مردم در خوشى باشند 143 و اگر يك ورق از علم گذارد 261 واللَّه هرگز پيغمبر از اين نهى نفرموده 172 وجود يك نفر عالم دينى 261 و چون عالمى بميرد رخنه 262 و چون كسى به طلب علم رود 261 وحى رسيد به حضرت ابراهيم كه 274