محمد جعفر بن محمد علي بن محمد باقر الوحيد البهبهاني
فضايح الصوفيه 290
فضايح الصوفيه ( بضميمهء تنبيه الغافلين وايقاظ الراقدين ) ( فارسى )
آن بسيار روايتكننده حديث ما كه دلهاى 258 آنچه بسيارش مست كند پس اندكى 210 آنقدر خنديد كه دندانهاى نواجذش نمايان شد 230 آنكه بدعتى در دين خدا پيدا كند 8 آنها دشمنان مايند ، پس هر كه ميل كند به آنها 254 اجتناب كنيد از اهل بدعت و ضلالت 210 احاديث ما محكمى دارند مثل 242 از براى حق تعالى شرابى هست كه 234 از براى صيد كردن بىعقلان 115 از براى هر يك از امامان كسى هست كه 242 از جلال و تعظيم خداست تعظيم پادشاه عادل 271 از علامات قيامت تغنّى به قرآن است 221 اگر بر شما چيزى از امور دين مشتبه 11 اگر بعد از غيبت قائم ما علماء نمىبودند كه 259 اگر كسى ديگرى را بكشد 3 اگر مردمان فضائل نهانى طلب علم را دانند 262 امر به معروف و نهى از منكر دو وصف حميده 143 اميد نجات دارم از براى جمعى از اين امت 269 اوصياء و ائمه درهايند كه از راه متابعت ايشان 85 اول كسى كه داخل جهنم مىشود 270 اى جابر ! آيا بس است كسى را كه دعوى تشيع ما كند 250 اى حميرا ! مىخواهى تماشا كنى 237 اى عايشه بيا و تماشا كن 235 اى عبّاد ! به اين مغرور شدهاى 172