جايز نيست در معصيت خالق ؛ وطاعتى لازم نيست از براى كسى كه معصيت خدا كند ، ووجوبِ اطاعت مخصوص خدا ورسول واولوا الامر او است كه ائمهء معصومين‌اند و حق تعالى براى اين امر فرموده است به اطاعت رسول زيرا كه او معصوم ومطهّر است از گناه ؛ وامر به معصيت نمىكند ، وامر به طاعت اولو الامر نموده است براى آنكه ايشان معصوم ومطهّراند از بديها وگناهان و مردم را امر به معصيت نمىكند « 1 » » . ومنظور امام از اين دو حديث شريف ردّ بر اهل سنّت است كه ايشان سلاطين خود را اولو الامر مىدانند . [ نشانهء پايدارى نعمت ] وازحضرت صادق عليه السلام مروىاست كه فرمود : كه « خدا براى كسى كه سلطنتى به او داده مدّتى از شبها وروزها وماهها وسالها مقرّر فرموده است ، پس اگر در ميان مردم عدالت مىكند حق تعالى امر مىفرمايد ملكى را كه به فلك دولت ايشان موكّل است كه فلك ايشان را دير بگرداند

--> ( 1 ) - خصال : 1 / 139 ، بحار : 72 / 337 حديث 8 .