اعيان منعم ومحسن مىباشند ، وشكر منعِم لازم وجزاء احسان به احسان در نظر عقل مؤيّد به نقل متحتّم ، بلكه ناشكرى ايشان كفران نعمت خالق ومنعم انس وجانْ ومبدىء بنى نوع انسان است ، استخفاف به ايشان تحقير نعمت ايزد سبحان ، وشعائر ايمان است ، و در عقل و نقل فاعل آن مستحقّ حِرمان ومستوجب خِذلان خواهد بود ، پس ايشان را بايد دعا نمود و حقوق ايشان را بايد شناخت ، چنانچه حضرت رسول - صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم - به أبى ذر رضى اللَّه عنه فرمودند كه : « از جلال و تعظيم خداست تعظيم پادشاه عادل « 1 » » . و اگر پادشاهان بر خلاف صلاح وعدالت باشند دعا براى اصلاح ايشان مىبايد كرد ، يا خود را اصلاح نمود تا خدا ايشان را به اصلاح آورد ، زيرا كه دلهاى پادشاهان و جميع خلايق بدست خداست . و حضرت سيّدالسّاجدين درحديث حقوق‌مىفرمايد كه : « حق پادشاهان بر تو آنست كه بدانى كه خدا ترافتنهء او ساخته است ، واو را امتحان نموده كه بر تو استيلا وسلطنت داده است ، وبدانى كه بر تو لازم است كه خود را در معرض غضب وخشم او درنياورى كه خود را به هلاكت اندازى

--> ( 1 ) - مكارم الأخلاق : 467 .