محمد جعفر بن محمد علي بن محمد باقر الوحيد البهبهاني

فضايح الصوفيه 264

فضايح الصوفيه ( بضميمهء تنبيه الغافلين وايقاظ الراقدين ) ( فارسى )

كه بيراهه مىرود ، هر چند بيشتر مىرود از راه دور تر مىشود « 1 » » . ونيز فرمود كه حضرت رسول صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم فرمود كه : « هر كه عمل نمايد به غير علم افساد او بيش از اصلاح او خواهد بود « 2 » » . و اين معنى ظاهر است كه عقل‌آدمى مستقل نيست در ادراك خصوصيّات طاعاتى كه موجب نجات است ، و اگر نه ارسال پيغمبران بىفايده خواهد بود ، و هر طاعتى را شرايط بسيار هست كه به فوت هر يك از آنها آن طاعت باطل و معيوب خواهد بود ، پس بدون علم ظاهر است‌كه خدا را به نحوى كه فرموده است بندگى نمىتوان نمود ، وهرگاه راههاى دنيا را بدون قائدى وراهنمائى نتوان طى نمود راه بندگى خدا را - كه خطيرترين راهها است ، و در هرگامى چندين چاه وچندين كمين‌گاه هست ، و در هر كمين‌گاهى چندين هزارشياطين جن‌ّوانس دركمين‌اند - چون بدون دليل وراهنمائى توان رفت ودليل‌وراهنمائى اين راه شرع واهالى آن است از انبيا و ائمه عليهم السلام وعلمائى كه ايشان به خير وشر بينا شده باشند وطريق نجات وهلاك را دانند .

--> ( 1 ) - امالى صدوق : 343 حديث 18 ، محاسن برقى : 1 / 198 حديث 42 . ( 2 ) - محاسن برقى : 198 حديث 23 ، بحار : 1 / 208 حديث 7 .