« و چون عالمى بميرد رخنه در دين پيدا شود هيچ چيز علاج آن نكند « 1 » » ، « وعلما وارثان پيغمبرانند « 2 » » . و حضرت صادق عليه السلام فرمود كه : « آرزو دارم كه تازيانه‌ها بر سر اصحاب من زنند تا آنكه مسأله ياد گيرند وعالم شوند « 3 » » . و از حضرت امام زين العابدين [ عليه السلام ] مروى است كه : « اگر مردمان فضايل نهانى طلب علم را دانند هر آينه عنان همّت از جانب هر امنيّت « 4 » به سوى اوگردانند ، اگر چه درراه طلب خودرابه سفكِ مُهج وخوض‌لُحج « 5 » كشانند ، بدرستى كه خداى تعالى به سوى دانيال وحى فرستاد كه دشمن‌ترين بندگان به سوى من نادانى است كه حقِ اهل علم را سبك شمارد ، و از پيروى ايشان خود را بر كنار دارد ، ودوست‌ترين بندگان به سوى من پرهيز كارى است كه رو به راه طلب ثواب جزيل آرد وملازمت دانشوران ، وپيروى بردباران را وا نگذارد ، بلكه همواره‌راه علماپويد وسخنى كه

--> ( 1 ) - اصول كافى : 1 / 38 حديث 2 . ( 2 ) - اصول كافى : 1 / 34 حديث 1 ، امالى صدوق : 58 حديث 9 . ( 3 ) - اصول كافى : 1 / 31 حديث : 8 . ( 4 ) - يعنى : آرزو . ( 5 ) - يعنى : طلب علم مىكردند گرچه به ريخته شدن خون ، و فرو رفتن درگردابها باشد .