ونيز از آن حضرت مروى است كه فرمود : « نيستند شيعهء على مگر نحيفان ، رنگ شكستگان لاغر جسمان ، خشكيده لبان ، تهى شكمان ، كه رنگشان متغيّر ، ورويهاشان زرد گرديده ، چون ظلمت شب ايشان را فراگيرد زمين را فرش خود مىگردانند ، و زمين را به پيشانيهاى خود استقبال مىنمايند ، سجدهء ايشان بسيار است ، و آب ديدهء ايشان ريزان است ، و دعا وگريهء ايشان فراوان است ، در هنگامى كه مردم شادند ايشان محزون واندوهناك‌اند « 1 » » . و از حضرت رسول صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم مروى است كه فرمود : « يا على ! خوشا حال كسى كه ترا دوست ، وواى بركسى كه ترا دشمن دارد وتكذيب تو نمايد ، دوستان تو اهل دين وورع وهيئت نيكويند ، وتواضع و شكستگى وفروتنى براى خدا مىكنند ، ديده‌هاى ايشان خاشع است ، ودلهاى ايشان ترسان است براى ياد خدا ، وحقِّ ، ولايت ترا مىشناسند ، و زبان ايشان پيوسته به فضل تو گوياست ، و آب از ديده‌هاى ايشان ريزان است به سبب محبّت ومهربانى كه نسبت به تو وامامان از فرزندان تو دارند ، و خدا را عبادت مىنمايند به نحوى كه در قرآن ايشان را خدا به آن امر

--> ( 1 ) - صفات الشيعة : 10 / 19 ، خصال : 2 / 444 حديث 40 ، روضة الواعظين : 294 ، مشكاة الانوار : 79 .