هر يك از امامان كسى هست كه دروغ مىبندد بر او « 1 » » . وخال مفضال مجلسى در كتاب « بحار الأنوار » نقل فرموده كه : چون محمّد بن سليمان خواست كه عبد الكريم ابن ابى العوجاء زنديق را بكشد ، وامر به قتل او نمود ، وعبد الكريم به يقين دانست كه او را مىكشند ، گفت : به خدا قسم كه حالا مرا مىكشيد ، بدانيد كه من چهار هزار حديث وضع كرده‌ام كه در آنها حلال را حرام ، و حرام را حلال ساخته‌ام ، و روز صوم شما را روز فطر ، و روز فطر شما را روز صوم نموده‌ام ، بعد از آن او را گردن زدند « 2 » . وفاضل نسائى گفته كه : كذّابون معروفون به وضع وجعل حديث بر رسول خدا ، چهار نفراند : ابن ابى يحيى در مدينه ، وواقدى در بغداد ، ومقاتل بن سليمان در خراسان ، ومحمّد بن سعيد معروف به مصلوب در شام « 3 » . و از جملهء كذّابون وضّاعون احمدبن عبداللَّه جويبارى « 4 »

--> ( 1 ) - رجال كشى : 1 / 324 حديث 174 ، بحار : 2 / 217 - 218 . ( 2 ) - بحار : 55 / 357 ، تاريخ طبرى : 8 / 350 ، ميزان الاعتدال : 2 / 644 ، لسان الميزان : 4 / 52 . ( 3 ) - سير اعلام النبلاء : 9 / 463 . ( 4 ) - بيهقى راجع به او مىگويد : « امّا الجويبارى فانى أعرفه حق المعرفة يوضع‌الاحاديث على رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم ؛ فقد وضع عليه اكثر من ألف حديث » . وسمعانى به نقل از ابن حبان گفته : « هو دجّال من الدجاجلة ، كذاب » . ميزان الاعتدال : 1 / 106 / 421 ، انساب سمعانى : 2 / 126 .