محمد جعفر بن محمد علي بن محمد باقر الوحيد البهبهاني
فضايح الصوفيه 198
فضايح الصوفيه ( بضميمهء تنبيه الغافلين وايقاظ الراقدين ) ( فارسى )
درويشان وقلندران وفسّاق وبنگ خواران ، وجوش كشان ، ومنكران پيغمبران وشريعتهاى ايشان ، وموافق ومقتضاى اخبار مذكور آن است كه احدى از اربابِ صفاتِ مزبوره را - مانند : حضرت رسالت ، وشاه ولايت ، و ساير ائمّه عليهم السلام واكابر امّت - صوفى نگفتهاند ونتوان گفت ، هر چند كه معنى صوفى به معنى مذكور قائم باشد به ايشان ، و معنى صوفى كه الحال معروف صوفيان است مخترعش در اسلام ابو هاشم كوفى است ، چنان كه مذكور شد . وفاضل متبحّر ملّا على قلى پادرى مستبصر در كتاب « هداية الضّالّين » كه در ردّ نصارى نوشته چنين فرموده كه : صوفيان مسلمانان ؛ گرگانند درلباس ميشان اكثر عقايد باطله وافعال عاطله ودعاوى فاسده از حلول واتّحاد ، وتصرّف در اشياء ، وخدائى واعتراض بر خدا واطاعت واستعانت مشايخ ايشان از شيطان و امثال اينها واكثر چيزهائى كه نسبت به مشايخ خود مىدهند همه را از كتب نصارى اخذ نمودهاند و نصارى آنهارا از كتب جوك هندوان فراگرفتهاند . وفاضل كامل دميرى شافعى در كتاب حياة الحيوان گفته است كه : نقل كرده است قرطبى كه سؤال شد از ابو بكر طرطوشى از حال جمعى كه در مكانى جمع مىشوند وقليلى از قرآن مىخوانند ، بعد از آن خوانندهاى قدرى شعر از براى ايشان به غنا مىخوانند پس مىرقصند وطرب