است ، پس اين آيه را تلاوت فرمود كه : ( قُلْ مَنْ حَرَّمَ زينَةَ اللّهِ الّتى اخْرَجَ لِعِبادِه وَالطَّيّباتُ مِنَ الرِّزْقِ « 1 » ) « 2 » . [ حلّاج از ديدگاه حديث ] وشيخ طوسى در كتاب « غيبت » فرموده است كه : جمعىدعواى نيابت حضرت صاحب الامر نمودندبه دروغ ورسوا شدند - زيرا كه آنها كه نايب بودند معجزات بر دست ايشان جارى مىشد ؛ از جانب معصوم كه به آنهامردم نيابت ايشان را مىدانستند - اوّل كذّابان شريعى بودكه دعوى نيابت كردبه دروغ ورسوا شد ، و فرمان حضرت به لعن او بيرون آمد . وگفت هارون بن موسى تلعكبرى كه : بعد از دعوى نيابت ، كفر والحاد ازاو ظاهر شد ، و هر يك از اينها كه دعوى نيابت مىكردند اوّل بر امام دروغ مىبستند ودعوى نيابت مىكردند تامردم ضعيف العقل‌به ايشان بگروند ، ديگر ترقى

--> ( 1 ) - اعراف : 32 . يعنى : بگو چه كسى است زينت خدا را كه براى بندگان خود آفريده حرام كرده و از صرف رزق حلال و پاكيزه منع كرده ؟ . ( 2 ) - شرح نهج البلاغة ابن ابى الحديد : 11 / 34 .