سنّيان سقّاودربان شيعيان بوده‌اند ، و همچنين شيعيان سقّائى ودربانى سنّيان مىكرده‌اند ، بلكه كفّار ملازم ودربان مسلمانان ، ومسلمانان دربان وملازمان كفّار مىبوده‌اند ، پس سقّائى ودربانى سبب زيادتى وفضيلت نمىشود ، با وجود آنكه سقّائى با يزيد ودربانى معروف در پيش شيعه معروف نيست ، بلكه كذب سقايت ظاهر ، بلكه بديهى است ، چنان كه قبل از اين اشاره شد ، و چون سنّيان قايلند به آن ، چنان كه قايلند به آنكه امام اعظم ايشان يعنى ابو حنيفه شاگرد امام جعفر صادق عليه السلام بوده ، و از او استفاده و روايت نموده « 1 » پس شايد كه علّامه - رحمه‌اللَّه - در مقام الزام سنّيان ، وبيان افضليت ائمّه اهل بيت عليهم السلام گفته است كه : بايزيد ومعروف كه اهل سنّت آنها را از اكابر مىدانند ، - چنان كه ابوحنيفه را افقه فقها مىشمارند - همگى مفتخر به خدمت اهل بيتند عليهم السلام ، نه آنكه غرض علّامه بيان فضل و كمال آنها باشد ، واللَّه العالم « 2 » . و ديگر از قبيل قول با يزيد است كه مىگويند : چون كسى و اصل شود به درجهء كشف و يقين ؛ بيرون مىرود از سلسلهء مكلّفين ، و حلال مىشود بر او جميع محرّمات دين ،

--> ( 1 ) - احقاق الحق : 12 / 218 به نقل از الروضة النديّه : 12 . ( 2 ) - اين مطلب كه با يزيد بسطامى سقايت خانهء امام صادق عليه السلام را به عهده داشت از نظر تاريخى قابل تأمّل است ، چنانچه در صفحهء 31 گذشت .