محمد جعفر بن محمد علي بن محمد باقر الوحيد البهبهاني

فضايح الصوفيه 164

فضايح الصوفيه ( بضميمهء تنبيه الغافلين وايقاظ الراقدين ) ( فارسى )

و اگر ايشان را نوح از آن دريا به كنار مىآورد از درجهء بلندى به درجهء پستى مىآمدند « 1 » . ونيز گفته كه : ما وصف حق به هيچ وصف نكرديم الّا آنكه ما عين آن وصف بوديم ، و حق تعالى وصف نفس خود از براى ما مىفرمود ، پس هرگاه كه او را مشاهده كنيم ، خود رامشاهده كرده باشيم ، وهرگاه كه او مشاهدهء ما كند ما مشاهدهء خود كرده باشيم « 2 » ، فاعتبرو يا اولى الابصار . سهل بن عبداللَّه شوشترى گفته : « للنّفس سرّ و ما ظهر ذلك السّرّ على أحد إلّا على فرعون حيث قال ( أنا ربّكم الأعلى « 3 » ) » يعنى : از براى نفس سرّى هست كه ظاهر نشده است آن سرّ بر كسى مگر بر فرعون در وقتى كه دعوى خدايى كرد « 4 » . وازاين كلام معلوم شدكه سرّ نفس معلوم‌وظاهر نشده است برهيچكس از پيغمبران حتّى پيغمبر آخرالزّمان وامير مؤمنان كه قايل « سلونى « 5 » » وقايل « لو كشف « 6 » » است ، مگر بر

--> ( 1 ) - شرح فصوص خواجه محمّد پارسا : 125 . ( 2 ) - شرح فصوص قيصرى : 85 . ( 3 ) - نازعات : 24 . ( 4 ) - حلية الأولياء : 10 / 208 . ( 5 ) - نهج البلاغة : خطبه 93 . ( 6 ) - بحار : 46 / 134 حديث : 25 .